Camino Primitivo

Oviedo - Dag 0

Alles ging goed vandaag, het reizen met openbaar vervoer, vliegtuig en vervolgens taxi ging super. Oviedo is een ontzettend mooie stad en Niek en ik hebben er met veel plezier wat cruciale voorbereidingen getroffen. Denk dan aan rondlopen in de Kathedraal van San Salvador en eten bij Tierra Astur (absolute aanrader).
Ik heb sinds we wisten de Camino te gaan lopen geen druppel meer gedronken en zou hier elke dag 1 wijntje doen, niet meer niet minder. Helaas gaat dat op dag 0 al verkeerd als Niek cider bestelt en ik ook een glas krijg (zie inschenk foto)… dat werden er meerdere…
Morgen gaan we los!!

Oviedo

31 mei 2026

Dag 0 in Oviedo

Dag 1: Oviedo - Paladín

“Zal ik aanbellen?” Vraagt Niek.
“Doe maar, we zijn er nu toch.” Zeg ik. Hij is zijn pelgrimspaspoort vergeten thuis en moet een nieuwe, daarom staan we nu voor een vrouwenklooster waar een bel hangt met een (voor ons) onbegrijpelijke Spaanse tekst erbij.
Een non opent de deur en ratelt een onbegrijpelijk Spaans verhaal af. “Si, si, si” zeggen we al knikkend. Vervolgens gaat ze bij de weg staan en wijst ze naar het kathedraal, daar kopen we een paspoort voor Niek.

Na wat eten/drinken en inslaan in Oviedo lopen we 26 km, mede dankzij een klein rondje van en op een heuvel, naar Paladín. Daar verblijven we in een super leuk hostel waar nog allerlei andere mensen van over de hele wereld zijn.
Voeten gaan goed, conditie ook. Af en toe pauze, veel water drinken en weer doorrrr!

Oviedo - Paladín

2 juni 2026

Dag 2: Paladín - Casazorrina

We noemen hem ‘het Chinese mannetje’. Hij was, net als wij, te gast bij het hostel in Paladín en wát een bonte figuur. Zo leren we dat hij hier is gekomen in één outfit met een knapzak met daarin een laptop en aan zijn voeten een paar felgekleurde sneakers. Hij wandelt ruim 15 km door de heuvels hier in Asturias, niet gek wanneer hij last van zijn voeten krijgt.
Grappig om te zien dat we een soort golf hebben gevormd van de mensen die allemaal in Paladín verbleven. We komen ze nog regelmatig tegen en lunchen er vandaag mee, bij ons huidige optrekje komen we weer mensen van die groep tegen. Met z’n achten vormen we de Camino Desperados (uiteraard voorzien van eigen Whatsapp groep) en nemen we ons voor enigszins samen op te trekken. Verder keken we onze ogen uit bij de glooiende heuvels van Cantabrië en genoten we van prachtig wandelweer met ruimte voor zon, wolken en een verfrissend briesje. Het was een redelijk zware dag, morgen de schade maar eens opmeten.

Dag 3: Casazorrina - Tineo

Het is onvoorstelbaar maar we hebben al bijna 80km gelopen!
Dan ben je misschien benieuwd naar wat meer praktische dingen.
We hebben beide nog geen blaren ofzo, benen waren wel behoorlijk stijf vanochtend. Morgen dus vast ook weer, maar lopen helpt het beste.
We hebben geslapen in een zaal (waardeloos door snurkspanjool), privé kamer (heerlijk maar duur) en vanavond in een kleine kamer (prima en betaalbaar).
Eten doen we bij supermarkten ‘s ochtends, dan slaan we ook gelijk wat in voor de loop van de dag (1,5l water is echt een must). ‘s Middags en ‘s avonds met anderen bij een bar/hostel

Dag 4: Tineo - Campiello

Vandaag maar een kort dagje lopen, wel voor het eerst regen dus kon mijn poncho en hoes voor de tas testen; die werkten hartstikke goed. We kwamen vanochtend Mariana (de Braziliaanse Camino-expert die ons super goed helpt) tegen toen we weg zouden, daar hebben we een heel eind samen mee opgetrokken.
In Campiello gegeten en hier slapen we samen met vier echte zuipbritten in een zaaltje, heel benieuwd hoe dat gaat worden 🙈🙉
Voeten beginnen echt te wennen aan het soort lopen en alles waarvan je last hebt wordt weer beter dóór te lopen. Morgen een heftige dag de berg op, het zwaarste stuk!

Dag 5: Campiello -A Mesa

Gister geen bereik dus tik een dag later:
Dit was de langste nacht gevolgd door de langste dag van mijn leven. De zuipbritten snurkten zo hard dat het frame van mijn bed trilde, ik sliep dus echt waar-de-loos. Toen zijn we om 7:15 deur uitgegaan met het idee ontbijt te doen onderweg, maar alles was dicht. We namen een omweg omdat iemand zei dat ergens iets open was, maar ook niet waar…
Toen dus zonder eten begonnen aan de bergklim. Ik leefde op melk cake en pinda’s 😂
Uiteindelijk heb ik ongeveer 37km gelopen om rond 19:00 in A Mesa aan te komen. Mensen applaudisseerden voor ons!

Dag 6: A Mesa - Castro

Na in een coma gelegen te hebben was het een makkelijke dag naar Castro. Wel geleerd van het overslaan van ontbijt, dat heb ik vanochtend uitgebreid gedaan.
Daarna samen opgetrokken met Jop (NL), zijn moeder Chris, Elicia (VK), Alison (VK), onze nieuwe oom Marco (IT), Mariana (BR) en Michael (DE). Met de laatste drie delen we vanavond een kamer en eten we gezellig bij de Albergue. Tijdens het lopen heb ik veel gepraat met Jop, Alison en Elicia, Niek loopt graag samen met Marco of oortjes in.
Besloten door te gaan naar Finestère (+100 km), komt ook beter uit met reismogelijkheden van ouders.

Dag 7: Castro - Fonsagrada

“Ah, Frisoni!!” Roept een Italiaanse man op de camino tegen ons als we hem vertellen dat we uit Friesland komen. Die houden we erin!
Vandaag een prima ontbijtje, Michael loopt altijd zelf en ver vooruit. We verdenken hem ervan dat hij een limo neemt naar de bestemming, hij is namelijk CEO van Allianz zo leerden we vandaag. Daarom liepen we met Mariana en Marco, wat heel gezellig was. Het was een warme loop dag met een heftige klim aan het einde. Vandaag ook mijn eerste blaar opgelopen, terwijl de afstand niet zo groot was. We hebben vandaag ook vast een hotel geboekt voor 2 nachten in Lugo.

Dag 9: Cadábo - Lugo

Drie minuten voor mijn wekker ben ik wakker, het is 6:57. Ik sta op en ben binnen een kwartier aan het lopen. Na een korte pitstop bij een bar beweeg ik me met grote passen richting Lugo. Dat is 31 km verderop dus wil ik vroeg op pad om de warmte voor te zijn. Dat lukt goed, na een korte tijd bereik ik een bar en eet daar een ruim ontbijt. Hier kom ik ook Juan en Hermán tegen. Later komen Pawel en Jolanta uit Polen binnen. De rest van de dag trek ik met hen op, zo ga ik beter Pools leren dan Spaans! ‘s Avonds naar het kathedraal en eten we samen. Helaas gaan Pawel en Jolanta morgen verder

Dag 10 - uitrusten in Lugo

We waren er beide écht aan toe, even uitrusten. Dat lukte goed hier, vandaag trokken we samen op met Michael (DE) en Elicia (VK). We hebben lekkere octopus gegeten ‘s middags, op de geheel intacte Romeinse muur gewandeld en op het terras een drankje gedaan. We kwamen ook Carlene en haar nichtje Charlie (VS) nog tegen die morgen naar Barcelona gaan voor F1. Tot slot dook zelfs het Chinees mannetje weer op en wat waren we er blij mee!
Na morgen wordt het hier ontzettend warm ‘s middags. Daarom ga ik dan ‘s ochtends vroeg weg (6:00). Niek trekt morgen 45km, dat is mij te gek dus gaan we apart.

Dag 11: Lugo - Casacamino

Vandaag zijn Niek en ik dan echt onze eigen weg ingeslagen, jammer maar 50km lopen op 1 dag lukt mij niet.
Wel leuk dat we beide door onze versnelde etappes op tijd zijn om met de rest van de groep in Santiago aan te komen (13 juni).
Vandaag dus 33km gelopen in ongeveer 6 uur en 45 minuten. Morgen nog iets meer.
Heel toevallig dat ik vandaag de stem van Mariana hoorde terwijl ik liep en ik Marco ook zag zitten toen ik keek. “Dios mio!” Riep ik en ik ging er even bijzitten.
Vandaag verblijf ik in een soort gasthuis bij mensen in, heel vriendelijk met een prima diner. Tot morgen!

Dag 12: Casacamino - Salceda

Vijf uur ‘s ochtends opstaan, dat doe je niet zo vaak, zeker niet op vakantie. Wel leuk om een keer gedaan te hebben en ‘s nachts door het landschap te lopen met de zonsopkomst achter me. Het was écht een zware dag, mijn voeten zijn er aardig klaar mee en mijn schoenen gaan ook richting af. Gelukkig kwam ik toevallig Jolanta tegen, die had tape mee voor mijn voeten en dat heeft me er doorheen gesleept vandaag. Later kwamen we ook Jop, Allison en Chris weer tegen.
Mijn huidig verblijf is een leuk optrekje voor een prima prijs met goed eten ook nog.
Morgen naar Santiago!!!

Dag 13: Salceda - Santiago (D.C.)

WE ZIJN KLAAR!!! 🎉🥳🎉🥳🎉
Na 320+ km kwamen Pawel en ik vanmiddag als eersten van de groep Santiago binnen en ontvingen we onze Compostela. Daarna een welverdiende halve liter bier achterover geslagen.
Het was een zware dag van 28km met kapotte voeten, hoge temperatuur (36 graden) en hoge luchtvochtigheid.
Onderweg heb ik Juan uit Colombia leren kennen. Die was niet zo best voorbereid dus heb ik hem de helft van mijn water gegeven, een koekje en een blarenpleister. Helaas lukte het hem alsnog niet.
Morgen sluiten we de Camino af als groep, dan maak ik ook het laatste hoofdstukje hierin!

Dag 14: afscheid in Santiago

Gister sliep ik in een soort GGZ instelling, toen maar gauw iets anders geboekt voor vandaag. Dat is een leuk kleinschalig hostel.
De dag stond in het teken van afscheid nemen. De laatsten van de groep kwamen tegen vier uur ‘s middags aan in Santiago en haalden hun Compostela. Daarna was er nog een pelgrimsdienst om 19:30 (mijn eerste bijgewoonde mis). Toen hebben we samen gegeten en nog een biertje gedaan. Voor ongeveer de helft is het nu écht klaar, maar een deel gaat naar Fisterra en daar zie ik hen weer.
Bedankt voor het meelezen, hoop dat je het leuk vond en wie weet tot de volgende!